Walk your talk & take a break!

#ElkeDagBewegen, een strak plan! Sowieso. Zeker als je dit letterlijk neemt, zoals mijn fietsvriendin Gerda waarover ik in het vorige blogbericht sprak. Chapeau, ‘ons’ Gerda beweegt letterlijk elke dag. En ze wil dit doen gedurende 100 dagen. Ze is nu halfweg.

Ik ben er achter gekomen in de afgelopen weken dat het bij mij zo niet werkt. Voor mij is #elkedagbewegen veel eerder ‘a way of life’ dan wel de ietwat dwangmatige gedachte – zo voel ik het aan – van het “moeten”! Mij gaat het veel meer om de attitude die schuilt achter het idee van #elkedagbewegen!  Een proces van bewustwording en stil staan bij waar, wanneer, hoe vaak en waarom je beweegt! Of net niet beweegt!

Enkele weken geleden werd ik getriggerd door het boek ‘Rusten is het nieuwe sporten’, Een boeiend boek van Jef Geys dat me erg begeesterde en sindsdien niet meer los laat. Ik volg Jef’s visie en was onmiddellijk mee in zijn verhaal. Hij gaat ervan uit dat in de huidige beweeg- en gezondheidscultus veel te weinig rekening wordt gehouden met onze persoonlijke graad van vermoeidheid, met alle gevolgen van dien. In het slechtste geval leidt dit tot burn-out. De auteur onderscheidt vier soorten vermoeidheid : de fysieke, de emotionele, de metabole en tot slot de hormonale vermoeidheid! Mij alle vier bekend. Meer nog, niet zolang geleden vielen de vier soorten vermoeidheid – ramp oh ramp – samen. Met het gekende gevolg! Vrienden weten waarover ik het heb.

Jef Geys gaat verder en overtuigt de lezer/sporter/beweger dat – afhankelijk van het type en de graad van vermoeidheid waarmee iemand te kampen heeft – verschillende soorten training of zelfs rust in acht dient genomen te worden! Helemaal correct, wat mij betreft.

Vandaag voegde ik de daad bij het woord: ‘walk your talk & take a break!’, dacht ik bij mezelf. Geveld door een bijzonder zware verkoudheid raakte mijn lichaam, onder andere ook door slechte slaap, de laatste dagen behoorlijk uitgeput. Een mens kan daar tegen vechten of kan kiezen dit te  laten ‘zijn’. En mag het verbazen, het eerste ligt veel eerder in mijn temperament dan het tweede.

Met gewonnen inzicht van Jef Geys op zak, koos ik dit maal voor ‘het laten zijn’ en gaf me over aan mijn vermoeide, uitgeputte lijf!

De zon lonkte zo ongelooflijk hard vanmiddag. Rondom mij – niet in het minst mijn eigen dochter – trokken mensen hun loopplunje aan en zochten de natuur op. Een moment van twijfel. Zou ik mee lopen of zou ik niet meelopen? Misschien zou ik me beter voelen, dacht ik een ogenblik lang.

Maar vanmiddag koos ik de andere, rustige weg en trok mijn wandelschoenen aan! Gewoon een uurtje wandelen, het bos in. Gewoon stappen, gewoon zijn. Genietend van de natuur. Het was perfect!

Ook dat is dus #ElkeDagBewegen, maar dit keer zo anders.

Vanavond zocht ik eindelijk een dokter op die me met juiste medicatie opnieuw op weg zet naar #ElkeDagBewegen.

Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven door Barbara Torfs op de blog van Springbok Coaching. Als onderdeel van de Herculean coöperatieve, wil Springbok Coaching u bijstaan in het uitwerken van een holistische visie op werken. Daarbij is de focus gericht op medewerkerstevredenheid. Meer informatie over de visie en aanpak van Springbok Coaching, vindt u hier.

Laat een boodschap achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s